ΣΤΗΛΗ:ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ:"ΕΦΥΓΕ"ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ-ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ,ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ

"Εφυγε"απο την ζωη σημερα,λιγα μολις 24ωρα απο τον χαμο της συζυγου του,ο μεγαλος θεατρικος-και οχι μονο-συγγραφεας,Ιακωβος Καμπανελλης.
Ο"Κραχτης"τιμωντας την μνημη του μεγαλου συγγραφεα κανει ενα αφιερωμα προς τιμην του.

Α'ΜΕΡΟΣ-ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ:
Γεννήθηκε στη Νάξο στις 3 Δεκεμβρίου του 1922. Το 1935 η οικογένειά του έρχεται για μόνιμη εγκατάσταση στην Νίκαια. Στη κατοχή αναμείχθηκε στην αντίσταση αλλά όταν συνελήφθη από τους Γερμανούς (1943) οδηγήθηκε και κρατήθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν μέχρι τις 5 Μαΐου 1945 οπότε και απελευθερώθηκε από τις συμμαχικές δυνάμεις.
Όταν γυρίζει στην Ελλάδα, οι παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, το χειμώνα του 1945-46, τον συναρπάζουν... «εκεί ανακάλυψα τον εαυτό μου και τον προορισμό μου». Αν και δεν ολοκλήρωσε γυμνασιακή μόρφωση έδειξε ιδιαίτερη αφοσίωση στο γράψιμο. Τον Καμπανέλλη ανακάλυψε ο Αδαμάντιος Λεμός. Το πρώτο θεατρικό έργο του ήταν "ο Χορός πάνω στα στάχυα" που παρουσιάστηκε τη θερινή θεατρική περίοδο 1950 από το θίασο Λεμού στο Θέατρο «Διονύσια» της Καλλιθέας.
Παντρεύτηκε την ηθοποιό Τάνια Σαββοπούλου.
Από τα θεατρικά του έργα τα πλέον γνωστά είναι "Έβδομη μέρα της δημιουργίας", "Η Αυλή των θαυμάτων", "Ηλικία της νύχτας", "Παραμύθι χωρίς όνομα", "Γειτονιά των Αγγέλων", "Βίβα Ασπασία", "Οδυσσέα γύρισε σπίτι", "Αποικία των τιμωρημένων", "Το μεγάλο μας τσίρκο", "Ο εχθρός λαός" και "Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα".
Βρισκόταν νοσηλευόμενος σε μονάδα εντατικής θεραπείας μετά από επιπλοκή λόγω της νεφροπάθειας από την οποία έπασχε.
Απεβίωσε στις 29 Μαρτίου 2011 λίγες μέρες μετά το θάνατο της γυναίκας του Νίκης.
ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ:

Χορός πάνω στα στάχυα - Θίασος Αδ. Λεμού, 1950
Έβδομη μέρα της δημιουργίας - Εθνικό Θέατρο, Β' Σκηνή, 1955-56
Αυτός και το παντελόνι του και Κρυφή ζωή (μονόπρακτα) - Βασ. Διαμαντόπουλος, 1957
Η Αυλή των Θαυμάτων - Θέατρο Τέχνης, 1957-58
Η ηλικία της νύχτας - Θέατρο Τέχνης, 1958-59
Ο Γορίλας και η Ορτανσία - Θίασος Ε. Βεργή, 1959
Παραμύθι χωρίς Όνομα - Νέο Θέατρο Βασ. Διαμαντόπουλου - Μαρ. Αλκαίου 1959-60
Γειτονιά των αγγέλων - Θίασος Καρέζη, 1963-64
Βίβα Ασπασία - Θίασος Καρέζη, 1966-67
Οδυσσέα γύρισε σπίτι - Θέατρο Τέχνης, 1966-67
Αποικία των τιμωρημένων - Πειραματικό Θέατρο Ριάλδη, 1970-71
Ασπασία - Θίασος Καρέζη-Καζάκου, 1971-72
Το μεγάλο μας τσίρκο - Θίασος Καρέζη-Καζάκου, 1972-73
Το κουκί και το ρεβύθι - Θίασος Καρέζη-Καζάκου, 1974
Ο εχθρός λαός - Θίασος Καρέζη-Καζάκου, 1975
Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα - Θέατρο Τέχνης, 1976-77
Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού - Θέατρο Τέχνης, 1978-79
Ο μπαμπάς ο πόλεμος - Θέατρο Τέχνης, 1981
Ο αόρατος Θίασος - Εθνικό Θέατρο, 1988
Ο δρόμος περνά από μέσα - 1992
Έγραψε επίσης σενάρια κινηματογραφικών ταινιών κυριότερα των οποίων είναι:
Στέλλα σε σκηνοθεσία Κακογιάννη.
Ο δράκος σε σκηνοθεσία Κούνδουρου.
Αρπαγή της Περσεφόνης σε σκηνοθεσία Γρηγορίου.
Το κανόνι και τ΄ αηδόνι σε σκηνοθεσία Ιάκωβου και Γιώργου Καμπανέλλη.
Κορίτσια στον ήλιο σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη.
Επίσης ο Ιάκωβος Καμπανέλλης συνέγραψε και το βιβλίο "Μαουτχάουζεν". Έργα του Ι.Κ. έχουν μεταφρασθεί και παιχτεί στην Αγγλία, Αυστρία, Γερμανία, Ουγγαρία, Ρουμανία, Βουλγαρία και Σουηδία. Ασχολήθηκε επίσης με τη δημοσιογραφία στις εφημερίδες "Ελευθερία" (1963-65), "Ανένδοτος" (1965-66) και από το 1975 στα "Νέα". Υπήρξε επίσης μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων.
Β'ΜΕΡΟΣ-ΒΙΝΤΕΟ:
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ(ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΣΚΟ"ΜΑΝΤΧΑΟΥΖΕΝ")ΕΡΜΗΝΕΙΑ:ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ,ΠΟΙΗΣΗ:ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ,ΜΕΛΟΠΟΙΗΣΗ:ΜΙΚΗΣ ΘΕΩΔΟΡΑΚΗΣ:

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ(ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΚΟ"ΜΑΤΩΜΕΝΟΣ ΓΑΜΟΣ")-ΛΑΚΗΣ ΠΑΠΠΑΣ/ΧΟΡΩΔΙΑ(ΠΟΙΗΣΗ:ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗ,ΜΕΛΟΠΟΙΗΣΗ:ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΙΣ):

ΣΤΗΝ ΠΟΤΑΜΙΑ ΣΩΠΑΙΝΕΙ ΤΟ ΚΑΝΟΝΙ(ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΣΚΟ"ΜΑΤΩΜΕΝΟΣ ΓΑΜΟΣ")-ΚΑΙΤΗ ΧΩΜΑΤΑ(ΠΟΙΗΣΗΣ:ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ,ΜΕΛΟΠΟΙΗΣΗ:ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΙΣ):

ΣΤΗΛΗ:ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ:"ΕΦΥΓΕ"ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΑ Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 66 ΕΤΩΝ-ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Δυστηχως σημερα το πρωι,εντελως ξαφνικα,"εφυγε"απο τη ζωη ενας μεγαλος διμιουργος,αφηνοντας φτωχοτερο το καλλιτεχνικο στερεωμα.....
Εσβυσε ξαφνικα ο Μανωλης Ρασουλης σε ηλικια 66 ετων....
Ο"Κραχτης"τιμωντας τη μνημη του μεγαλου διμιουργου,πραγματοποιει αφιερωμα στην μνημη του....
Α'ΜΕΡΟΣ-ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ:

Στο Ηράκλειο της Κρήτης γεννήθηκε ο Μανόλης Ρασούλης στις 28 Σεπτεμβρίου 1945.
Γιός ενός χρυσοχόου, στα παιδικά του χρόνια έψαλε στον Πολιούχο ‘Αγιο Μηνά. Σπούδασε κινηματογράφο στην Αθήνα και ξεκίνησε την καλλιτεχνική του πορεία τραγουδώντας ερασιτεχνικά στην Πλάκα, ενώ παράλληλα δούλευε στην εφημερίδα της αριστεράς “Δημοκρατική Αλλαγή”.

Στην διάρκεια της δικτατορίας φεύγει για το Λονδίνο, όπου και θα παραμείνει 6 χρόνια. Οργανώνεται στο Τροτσκιστικό κίνημα όπου και γνωρίζεται με την Βανέσα Ρεντγκρεϊβ με την οποία δυο φορές συνεργάστηκε σε πολιτικές παραστάσεις. Στο Λονδίνο έγινε και συνεκδότης της εφημερίδας Σοσιαλιστική Αλλαγή.

Τον Μαϊο του ‘68 πήρε μέρος στην εξέγερση των φοιτητών στο Παρίσι.

Λίγο μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου έρχεται στην Ελλάδα και η μεταπολίτευση θα τον βρει εργαζόμενο στα ναυπηγεία του Ανδρεάδη.

Τότε είναι που τον καλεί και ο Μάνος Λοϊζος και τραγουδούν μαζί τα “Νέγρικα” με την Μαρία Φαραντούρη.

Η συνεργασία του με το Νίκο Ξυδάκη στα “Δήθεν” είναι που θα τον καθιερώσει ως έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες μουσικούς της γενιάς του, με επιτυχίες όπως “Αχ Ελλάδα”, “Οι μάγκες δεν υπάρχουν πια”, ” Πότε Βούδας, πότε Κούδας”, ” Το κοτλέ παντελονάκι”, ” Τίποτα δεν πάει χαμένο”.

Τα τραγούδια του έγιναν γνωστά σε Ισραήλ, Τουρκία, Σερβία μέχρι και την μακρινή Ιαπωνία.
Β'ΜΕΡΟΣ-ΒΙΝΤΕΟ:
ΠΟΤΕ ΒΟΥΔΑΣ,ΠΟΤΕ ΚΟΥΔΑΣ-ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ:

ΑΧ ΕΛΛΑΔΑ-ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ:

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΚΥΡ-ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ-ΜΑΝΩΛΗ ΡΑΣΟΥΛΗ,ΕΡΜΗΝΕΙΑ:ΜΠΑΜΠΗΣ ΤΣΕΡΤΟΣ,ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΙΚΗ ΚΟΜΠΑΝΙΑ,ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΡΕΛΑΣ,ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΦΕΤΖΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΒΑΓΙΟΠΟΥΛΟΣ:

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟ-ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ,ΛΙΖΕΤΑ ΚΑΛΗΜΕΡΗ,ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ:

ΝΙΩΣΕ ΜΕ-ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ:

ΟΙ ΜΑΓΚΕΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ-ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ/ΣΟΦΙΑ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ:

ΝΑ ΜΑΣΤΕ ΠΑΛΙ ΕΔΩ ΑΝΔΡΕΑ-ΣΤΙΧΟΙ:ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ,ΜΟΥΣΙΚΗ:ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ,ΕΡΜΗΝΕΙΑ:ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ,ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ:

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΚΕΜΑΛ-ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ(ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙ):

ΗΡΘΑΝΕ ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ-ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ:

Ο ΕΦΡΑΙΜΑΚΟΣ-ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ:

ΕΚΤΟΣ ΣΤΗΛΗΣ:ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΥΣ.

Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΕ ΣΤΗΝ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΠΟΥ ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΕ ΣΗΜΕΡΑ.
ΝΑ ΖΗΣΕΤΕ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΥΤΥΧΙΣΕΤΕ!ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΚΑΛΟΥΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ!!!

Εγω προσωπικα δεν ειμαι.Ειμαι ελευθερος,αλλα που θα παει,θα ερθει και η δικη μου σειρα να παψω να ειμαι.Καμια ελευθερη που να θελει εναν"Κραχτη"για ΙΧ χρηση και να παψουμε να ειμαστε ελευθεροι???

Παμε τωρα στο αφιερωμα.Ενα αφιερωμα με επιλογες απο τα ποιο ερωτικα τραγουδια,ελληνικα και ξενα:

SHΑRIF DEAN-DO YOU LOVE ME(ΔΕΚΑΕΤΙΑ 1960-ΕΝΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΕΡΩΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ):

ONLY YOU-THE PLATTERS:

A CASA D'IRENE-NICO FIDENCO:

WHEN THE SMOKE-SCORPIONS:

ΕΡΩΤΑΣ ΚΕΡΑΥΝΟΒΟΛΟΣ-ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ(1988-89 ΕΠΟΧΗ):

ΠΕΣΤΟ ΠΑΛΙ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ-ΠΑΣΧΑΛΗΣ(1995):

Μ'ΑΓΑΠΑΣ?Σ'ΑΓΑΠΩ.ΠΟΙΟ ΔΥΝΑΤΑ!-ΑΝΤΥΠΑΣ:

ΕΣΕΝΑ ΠΟΥ ΣΕ ΞΕΡΩ ΤΟΣΟ ΛΙΓΟ-ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΩΡΑΣ(ΔΕΚΑΕΤΙΑ 60):

ΘΕΛΩ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΩ-ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ/ΤΖΕΝΗ ΒΑΝΟΥ:

ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΙΟ ΠΑΛΙΟΥΣ...ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ...
ΑΣΤΑ ΤΑ ΜΑΛΛΑΚΙΑ ΣΟΥ-ΤΩΝΗΣ ΜΑΡΟΥΔΑΣ:

ΑΣΤΟ ΤΟ ΧΕΡΑΚΙ ΣΟΥ:

ΝΑ Μ'ΑΓΑΠΑΣ-ΠΑΥΛΟΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ:


ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ...

ΣΤΗΛΗ:ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ:37 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ-ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

17/11/2010
37 χρονια πολυτεχνειο.Συμμετεχοντας με τον τροπο του,ο"Κραχτης"συνεχιζει το αφιερωμα στο πολυτεχνειο με τα ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ:

ΕΝΑ ΤΟ ΧΕΛΙΔΟΝΙ-ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ(ΠΟΙΗΣΗ-ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ,ΜΟΥΣΙΚΗ-ΜΙΚΗΣ ΘΕΩΔΟΡΑΚΗΣ):

ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΗΛΙΕ ΝΟΗΤΕ-ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ(ΠΟΙΗΣΗ-ΟΔ.ΕΛΥΤΗΣ,ΜΟΥΣΙΚΗ-ΜΙΚΗΣ ΘΕΩΔΟΡΑΚΗΣ):

ΘΑ ΣΗΜΑΝΟΥΝ ΟΙ ΚΑΜΠΑΝΕΣ-ΓΡ.ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ(ΠΟΙΗΣΗ-ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ,ΜΟΥΣΙΚΗ:ΜΙΚΗΣ ΘΕΩΔΟΡΑΚΗΣ):

ΟΤΑΝ ΣΦΙΓΓΟΥΝ ΤΟ ΧΕΡΙ-ΜΙΚΗΣ ΘΕΩΔΟΡΑΚΗΣ(1974-ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ,ΒΙΝΤΕΟ-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ):

ΤΟ ΓΕΛΑΣΤΟ ΠΑΙΔΙ-ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ(1974,ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ):

ΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ(Ο ΑΝΔΡΕΑΣ)-ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ:

ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ-ΜΙΚΗΣ ΘΕΩΔΟΡΑΚΗΣ:

ΜΑΛΑΜΑΤΕΝΙΑ ΛΟΓΙΑ-ΓΑΡΓΑΝΟΥΡΑΚΗΣ,ΧΑΛΚΙΑΣ,ΝΙΚΟΛΑΟΥ(ΣΤΙΧΟΙ:ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ):

ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΥΟ-ΜΙΚΗΣ ΘΕΩΔΟΡΑΚΗΣ:

ΚΡΑΤΗΣΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ(ΠΟΙΗΣΗ:ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ)-ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΩΡΟΔΙΑ ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΥΠΑΛΔΟΥ:

ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΑΙΜΑΤΑ-ΧΩΡΟΔΙΑ ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΑΛΙΜΟΥ:

ΑΝΟΙΓΩ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΜΟΥ-ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ(ΠΟΙΗΣΗ:ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ/ΜΟΥΣΙΚΗ:ΜΙΚΗΣ ΘΕΩΔΟΡΑΚΗΣ):

ΣΤΗΛΗ:ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ:37 ΧΡΟΝΙΑ"ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ".ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΞΥΛΟΥΡΗ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ.

37 χρονια"ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ!
37 χρονια απο την πτωση της Χουντας και του φασισμου!!!
Ο"Κραχτης"συμμετεχοντας με τον τροπο του στις τριημερες εκδηλωσεις για την επετειο του πολυτεχνειου κανει σημερα-για αρχη-ενα αφιερωμα στον Αρχαγγελο της Κρητης,στον Νικο ξυλουρη που μαζι με τους εγκλεισμενους-στο πολυτεχνειο-φοιτητες τραγουδησε το"Ποτε θα κανει ξαστερια".
Παμε λοιπον:
Α μερος-βιογραφια:

Ο Νίκος Ξυλούρης ή Ψαρονίκος, (7 Ιουλίου 1936 - 8 Φεβρουαρίου 1980) γεννήθηκε το 1936, στο ορεινό χωριό Ανώγεια του Ρεθύμνου της Κρήτης από οικογένεια με μουσική παράδοση και πολλούς λυράρηδες. Στα πέντε του χρόνια, όταν οι Γερμανοί έκαψαν το χωριό του, ξεριζώθηκε απο τον τόπο του μαζί με τους υπόλοιπους κατοίκους, οι οποίοι μεταφέρθηκαν σε χωριό της επαρχίας Μυλοποτάμου όπου παρέμειναν μέχρι και την απελευθέρωση της Κρήτης. Αδέλφια του είναι οι επίσης γνωστοί μουσικοί της Κρητικής μουσικής ο Αντώνης Ξυλούρης Ψαραντώνης και ο Γιάννης Ξυλούρης Ψαρογιάννης .

Η λύρα

Σε νεαρή ακόμα ηλικία με τη βοήθεια του δασκάλου του κατάφερε να πείσει τον πατέρα του να του αγοράσει την πρώτη του λύρα και πολύ γρήγορα άρχισε να παίζει σε γάμους και πανηγύρια. Στα 17 του αποφάσισε να μετακομίσει στο Ηράκλειο και έπιασε δουλειά στο νυχτερινό κέντρο "Κάστρο". Τα πράγματα όμως δεν ήταν όπως τα περίμενε γιατί βρέθηκε αντιμέτωπος με τη "μόδα" της Ευρωπαϊκής μουσικής, κάτι τελείως ξένο για αυτόν. Τα έσοδα του μόλις και μετα βίας έφταναν να τον συντηρήσουν και πέρασε δύσκολες εποχές.

Επιστροφή στην Κρήτη

Γνώρισε την Ουρανία Μελαμπιανάκη, στις 21 Μαΐου του 1958 παντρεύτηκαν και τον ίδιο Σεπτέμβρη μετακόμισαν στο Ηράκλειο Κρήτης. Σιγά σιγά οι Κρητικοί άρχισαν να τον στηρίζουν και να οργανώνουν γλέντια για να τον ακούν να παίζει. Έτσι άρχισε να γίνεται γνωστός και το Νοέμβριο του 1958 ηχογράφησε τον πρώτο του δίσκο με τίτλο "Μια μαυροφόρα που περνά". Ο δίσκος αγαπήθηκε από το κοινό κι έτσι ο Νίκος ηχογράφησε κι άλλα τραγούδια σε δίσκους των 45 στροφών. Το 1960 γεννήθηκε ο γιός του Γιώργος και το 1966 η κόρη του Ρηνιώ. Την χρονιά της γέννησης τη κόρης του κέρδισε και το πρώτο βραβείο σε ένα φεστιβάλ μουσικής στο Σαν-Ρέμο παίζοντας με τη λύρα του ένα συρτάκι. Την επόμενη χρονιά άνοιξε στο Ηράκλειο το μουσικό κέντρο "Ερωτόκριτος" και πλέον δεν ανησυχεί για την επιβίωση του.

Η αναγνώριση του στην Αθήνα

Το 1969 ηχογράφησε με μεγάλη επιτυχία το δίσκο "Ανυφαντού" και λίγους μήνες αργότερα εμφανίστηκε και πάλι σε Αθηναϊκό μουσικό κέντρο. Οι καταστάσεις όμως πλέον είχαν ωριμάσει και ο κόσμος τον υποστήριζε περισσότερο. Έτσι μετακόμισε και πάλι στην Αθήνα. Γνώρισε τον ποιητή και σκηνοθέτη Ερρίκο Θαλασσινό ο οποίος αποφάσισε να τον συστήσει στο Γιάννη Μαρκόπουλο και έτσι ξεκίνησε μια λαμπρή συνεργασία με το δίσκο "Χρονικό" και τα "Ριζίτικα". Παράλληλα γνωρίστηκε με τον διευθυντή της δισκογραφικής εταιρίας COLUMBIA και έγιναν κουμπάροι.
Για το ποιος «ανακάλυψε» τον Νίκο Ξυλούρη, τα λεγόμενα της συζύγου του κ. Ουρανίας Ξυλούρη όπως δημοσιεύτηκαν σε σχετικά αφιερώματα των περιοδικών «Δίφωνο» και «Μονογραφίες» είναι διαφορετική από αυτήν που συνήθως επικρατεί σε αρκετές βιογραφίες του Νίκου Ξυλούρη, ότι τον ανακάλυψε ο Ερρίκος Θαλασσινός και τον ανέδειξε ο Γιάννης Μαρκόπουλος. Η ανάδειξη του Ξυλούρη οφείλεται στο τραγούδι του «Ανυφαντού» και το πρόσωπο που τον ανακάλυψε και τον ανέδειξε ήταν ο διευθυντής της δισκογραφικής εταιρείας «Κολούμπια» Τάκης Λαμπρόπουλος, ο οποίος τον ηχογράφησε σε ένα γαμήλιο γλέντι στα Ανώγεα και έστειλε την κασσέτα στον συνθέτη Σταύρο Ξαρχάκο ο οποίος ήταν τότε στο Παρίσι, προκειμένου να ακούσει τη φωνή του Ανωγειανού Λυράρη. Οι εφημερίδες της εποχής έγραψαν ότι ο Λαμπρόπουλος πήγε στην Κρήτη όπου ανακάλυψε μια σπουδαία και σημαντική φωνή. Από εκεί πληροφορήθηκε ο Γιάννης Μαρκόπουλος για τον Νίκο Ξυλούρη και του πρότεινε τα τραγούδια του «Χρονικού».
[Επεξεργασία]Τα χρόνια της δικτατορίας

Το 1971 ξεκίνησε κοινές εμφανίσεις με το Γιάννη Μαρκόπουλο στη μπουάτ "Λήδρα" και η φωνή του έγινε σύμβολο της αντίστασης.
Το καλοκαίρι του 1973 τραγούδησε στο θεατρικό έργο "Το μεγάλο μας τσίρκο" με πρωταγωνιστές τον Κώστα Καζάκο και τη Τζένη Καρέζη στο θέατρο "Αθήναιον".
Το τέλος

Ο Νίκος Ξυλούρης στην ακμή της καριέρας του αντιλήφθηκε ότι έχει καρκίνο. Μετά από μεγάλο αγώνα, πολλαπλές εγχειρήσεις και αρκετή ταλαιπωρία έχασε τη μάχη στο Νοσοκομείο Πειραιώς στις 8 Φεβρουαρίου 1980.

Δισκογραφία

Μια μαυροφόρα που περνά (1958)
Ανυφαντού (1969)
Ο Ψαρονίκος (1970)
Μαντινάδες και χοροί (1970)
Χρονικό (1970)
Ριζίτικα (1971)
Διάλειμμα (1972)
Ιθαγένεια (1972)
Διόνυσε καλοκαίρι μας (1972)
Ο τροπικός της Παρθένου (1973)
Ο Ξυλούρης τραγουδά για την Κρήτη (1973)
Ο Στρατής Θαλασσινός ανάμεσα στους Αγάπανθους (1973)
Περήφανη ράτσα (1973)
Ακολουθία (1974)
Το μεγάλο μας τσίρκο (1974)
Παραστάσεις (1975)
Ανεξάρτητα (1975)
Κομέντια, η πάλη χωρικών και βασιλιάδων (1975)
Καπνισμένο τσουκάλι (1975)
Τα που θυμούμαι τραγουδώ (1975)
Κύκλος Σεφέρη (1976)
Ερωτόκριτος (1976)
Η συμφωνία της Γιάλτας και της πικρής αγάπης (1976)
Οι ελεύθεροι πολιορκημένοι (1977)
Τα ερωτικά (1977)
Τα Ξυλουρέικα (1978)
Τα αντιπολεμικά (1978)
Σάλπισμα (1978)
14 χρυσές επιτυχίες (1978)
Β'ΜΕΡΟΣ-ΒΙΝΤΕΟ:
ΜΠΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΟΙ ΟΧΘΡΟΙ:

ΗΤΑΝΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ:

ΠΩΣ ΝΑ ΣΩΠΑΣΩ:

ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΜΕΙ ΞΑΣΤΕΡΙΑ:

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΚΥΡ-ΜΕΝΤΙΟΥ:

ΗΤΑΝ ΠΑΙΔΙ ΣΤΑ ΔΕΚΑΕΠΤΑ(Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ ΠΕΘΑΝΕ):

ΚΑΙ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ:
ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ(ΕΙΤΕ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΣΙΝΗ,ΕΙΤΕ ΓΑΛΑΖΙΑ,ΕΙΤΕ ΟΤΙ ΣΚΑΤΑ ΧΡΩΜΑ ΝΑ'ΝΑΙ!!!)!!
ΚΑΤΩ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ!!!
ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ,ΑΥΤΟ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ!!
ΚΑΤΩ ΚΑΘΕ ΤΙ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ,ΚΑΘΕ ΤΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΤΙΚΟ!!!
ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!!!!

ΣΤΗΛΗ:ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ:29 ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΣΕΦΕΡΗ

20/9/1971-20/9/2010:29 χρονια χωρις τον Γιωργο Σεφερη-Αφιερωμα:
Α'ΜΕΡΟΣ-Βιογραφία
Το πραγματικό του όνομα ήταν Γιώργος Σεφεριάδης και γεννήθηκε στη Σμύρνη στις 29 Φεβρουαρίου/13 Μαρτίου 1900, πρωτότοκος γιος του Στέλιου και της Δέσπως (το γένος Γ. Τενεκίδη) Σεφεριάδη. Το 1906 αρχίζει τη μαθητική του εκπαίδευση στο Λύκειο Χ. Αρώνη. Και ενώ το 1914 γράφει τους πρώτους στίχους, το Καλοκαίρι με το ξέσπσμα του Παγκοσμίου Πολέμου η οικογενειά του έρχεται στην Ελλάδα. Το 1917 αποφοίτησε από το Πρότυπο Κλασσικό Γυμνάσιο Αθηνών. Στις 14 Ιουλίου η Δέσπω μεζί με τους δυό γιους και τη κόρη της Ιωάννα (μετέπειτα σύζυγο Κ. Τσάτσου) μεταβαίνει στο Παρίσι όπου ο πατέρας του Στέλιος εργάζεται εκεί ως δικηγόρος και ο Γ. Σεφέρης θα μείνει μέχρι το 1914, σπουδάζοντας νομικά και λογοτεχνία. Το καλοκαίρι του 1924 πτυχιούχος πλέον της Νομικής μεταβαίνει στο Λονδίνο για τελειοποίηση των αγγλικών του εν όψει των εξετάσεων στο Υπυργείο των Εξωτερικών.

Το 1925 επιστρέφει στην Αθήνα και το 1927 διορίστηκε στο διπλωματικό σώμα, ακόλουθος του Υπουργείου Εξωτερικών, τον ίδιο χρόνο πεθαίνει η μητέρα του Δέσπω. Τον Ιούλιο του 1928 δημοσιεύεται στη Νέα Εστία η μετάφραση "Μια βραδυά με τον Κο Τεστ" του Βαλερύ με την υπογραφή Γ. Σεφεριάδης. Το 1929 συνοδεύει τον Εδουάρδο Εριό στο ταξίδι του στην Ελλάδα. Τον Μάϊο του 1931 εκδίδεται η "Στροφή" με το ψευδώνυμο Γ. Σεφέρης και τον ίδιο χρόνο διορίζεται υποπρόξενος και στη συνέχεια διευθύνων στο Ελληνικό Γενικό Προξενείο του Λονδίνου όπου και θα παραμείνει μέχρι το 1934. Ενώ το 1932 (Μάιος) δημοσιεύεται το Μια νύχτα στην ακρογιαλιά, τον Οκτώβριο δημοσιεύεται η Στέρνα αφιερωμένη στον Γιώργο Αποστολίδη. Ο πατέρας του, Στέλιος, εκλέγεται το 1933 Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Το 1934 ο Γ. Σεφέρης επιστρέφει στην Αθήνα και τον Ιανουάριο του 1935 αρχίζει η συνεργασία στα Νέα Γράμματα δημοσιεύοντας τη Στέρνα. Το 1936 διορίζεται πρόξενος στη Κορυτσά όπου θα παραμείνει μέχρι το 1938. Επισημαίνεται ότι στις 13 Φεβρουαρίου 1937 δημοσιεύεται στα Νέα Γράμματα επιστολή του περί της δημοτικής γλώσσας. Το 1938 μετατίθεται στην Αθήνα ως προιστάμενος της Διεύθυνσης Εξωτερικού Τύπου του Υφυπουργείου Τύπου και Πληροφοριών.

Το 1941 ο Γιώργος Σεφέρης τελεί τους γάμους του με την Μαρία Ζάννου και στις 22 Απριλίου το ζεύγος ακολουθεί την Ελληνική κυβέρνηση που μέσω Κρήτης στις 16 Μαΐου φθάνει στην Αίγυπτο παραμένοντας στην Αλεξάνδρεια. Τον Άυγουστο συνοδεύοντας την Πριγκίπισσα Διαδόχου Φρειδερίκη και τα δύο παιδιά της Σοφία και Κωνσταντίνο φθάνει στο Γιοχάνεσμπουργκ και από εκεί στη Πραιτόρια υπηρετώντας στην εκεί Ελληνική Πρεσβεία μεχρι το 1942 . όλη του τη ζωή σχεδόν ταξίδευε. Στην αρχή ως ακόλουθος κι αργότερα ως πρεσβευτής, υπηρέτησε σε πολλές ελληνικές πρεσβείες του εξωτερικού. Αυτό, βέβαια, υπήρξε πηγή έμπνευσης αρκετών έργων του.

Αν και η παιδεία του ήταν περισσότερο ευρωπαϊκή παρά ελληνική, όχι μόνο δεν απαρνήθηκε την ελληνική λογοτεχνία, αλλά την καλλιέργησε σε βάθος με σκοπό να την ανανεώσει. Στην ποίησή του επηρεάστηκε από τον Έλιοτ (T.S Elliot), τον Κλωντέλ, το Βαλερύ κι από τον Πάουντ (Ezra Pound). Αυτό όμως που άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στο μεγάλο μας ποιητή είναι η εθνική καταστροφή του 1922 κι ο ξεριζωμός του μικρασιατικού ελληνισμού.

Το 1963 η φήμη του Σεφέρη ξεφεύγει από τα όρια της πατρίδας μας κι απλώνεται σε όλον τον κόσμο με τη βράβευσή του με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Είναι ο πρώτος Έλληνας που τιμήθηκε με το μεγαλύτερο πνευματικό βραβείο του κόσμου ενώ ακολούθησε το 1979 ο Οδυσσέας Ελύτης. Όταν το 1967 η δικτατορία στην Ελλάδα κατέλυσε το σύνταγμα κι ανέστειλε τις ατομικές ελευθερίες, ο Σεφέρης εκδηλώθηκε έντονα εναντίον της, τόσο γραπτά, όσο και με δηλώσεις του. Δυστυχώς όμως, τέσσερα χρόνια αργότερα το 1971, έκλεισε για πάντα τα μάτια του, αφήνοντας ένα δυσαναπλήρωτο κενό στη νεοελληνική λογοτεχνία. Μετά το θάνατό του εκδόθηκε το προσωπικό του ημερολόγιο με τίτλο «Μέρες…» καθώς και το «Πολιτικό» του ημερολόγιο.

Ο Σεφέρης δεν είναι εύκολος ποιητής αλλά δεν είναι σκοτεινός. Η γλώσσα που μιλά είναι δύσκολη, στη γλώσσα όμως αυτή η φωνή του είναι καθαρή και απερίφραστη. Δίνει στον αναγνώστη συχνά την εντύπωση πως πέτυχε την καίρια έκφραση, που δεν μπορεί να ειπωθεί αλλιώς. Αυτό είναι το πιο αξιαγάπητο στην ποίησή του, η απλότητα που φτάνει στη θερμότητα μιας εξομολόγησης. Η ποίηση του Σεφέρη δεν είναι βέβαια χαρούμενη. Είναι απαισιόδοξη και μελαγχολική. Έχει τη θλίψη του ανθρώπου που συλλογίζεται πολύ πάνω στα ανθρώπινα, κι ακόμα του Έλληνα με το κατακάθι της πίκρας από τη σκλαβιά και τις εθνικές περιπέτειες. Ωστόσο η διάθεση αυτή δεν οδηγεί στην άρνηση ή στην καταστροφή. Από την άλλη πλευρά του σκοταδιού είναι το φως, μαύρο και αγγελικό, "από το μέρος του ήλιου" στο κάστρο της Ασίνης θα ανεβεί στο τέλος "ασπιδοφόρος ο ήλιος πολεμώντας". Κάτω από την άρνηση υπάρχει μια πίστη που προστατεύει από την απελπισία, και μια στιβαρή αίσθηση των πραγμάτων που προφυλάσσει από τη διάλυση και το μηδενισμό.

Η προσφορά του Σεφέρη στη λογοτεχνία μας είναι πολύ σημαντική. Άνοιξε νέους ορίζοντες στην ελληνική ποίηση και καταξιώθηκε σαν ένας ολοκληρωμένος ποιητής.



Χαρακτηριστικά τnς ποίησης του Γ. Σεφέρη

Περιεχόμενο

α) Είναι μια ποίηση απαισιόδοξη, βαρύθυμη, μελαγχολική, όπου όμως δεν απουσιάζουν κάποιες αστραπές αισιοδοξίας
β) Ο λόγος του είναι συμβολιστικός και υπαινικτικός
γ) Βασικά θέματα: (1)Η ελληνική παράδοση (αρχαία και νεότερη, όχι όμως και βυζαντινή ή χριστιανική) και η συνάντησή της με το σύγχρονο ευρωπαϊκό πολιτισμό. (2) Ο καημός για τη μοίρα του ελληνισμού: μια μοίρα που την καθορίζουν οι μεγάλοι αλλά βοηθάνε κι οι δικές μας αμαρτίες = μόνιμα αδικημένος. (3) Η νοσταλγία του μετανάστη, οι χαμένες πατρίδες.
Μορφή

α) Ο λόγος του απλός και λιτός (αποφεύγει το στόμφο και το λεκτικό πληθωρισμό)
β) Ο στίχος του άλλοτε παραδοσιακός κι άλλοτε -πιο συχνά- ελεύθερος
γ) H γραφή του συχνά συνειρμική
δ) Το ύφος στοχαστικό και οικείο (κουβεντιαστό)
ε) Η γλώσσα: δημοτική, χωρίς πολυσύνθετα επίθετα, χωρίς ντοπιολαλιά ή ανάμειξη από όλο το μήκος της ιστορικής διαδρομής της
στ) Δεν είναι -παρά σπάνια- υπερρεαλιστής



Γενικότερα

Η ποίησή του είναι μια δύσκολη ποίηση, γιατί παραπέμπει σε μια τεράστια παιδεία (ελληνική και ευρωπαϊκή) κι ένα πολύμοχθο στοχασμό. Η διακειμενικότητα αλλά και η υπαινικτικότητα μέσα στο έργο του χρειάζεται οπωσδήποτε το σχολιασμό του ειδικού.

Επιλεγμένα έργα
Στροφή 1931
Στέρνα 1932
Μυθιστόρημα 1935
Τετράδιο Γυμνασμάτων 1940
Ημερολόγιο καταστρώματος Α΄ 1940
Ημερολόγιο καταστρώματος Β΄ 1944
Κίχλη 1947
Ημερολόγιο καταστρώματος Γ΄ 1955
Τρία κρυφά ποιήματα 1966
Εξέδωσε ακόμα μεταφρασμένα και προλογισμένα τα έργα του Τ.Σ Έλιοτ, Έρημη χώρα και Φονικό στην Εκκλησία, ενώ μετέφρασε το Άσμα Ασμάτων και την Αποκάλυψη του Ιωάννου από την Αγία Γραφή. Σε έναν τόμο με τίτλο Μεταγραφές μετέφρασε και εξέδωσε ποιήματα πολλών γνωστών ξένων ποιητών. Επίσης με το γενικό τίτλο Δοκιμές (σε 2 τόμους) περιέλαβε το σύνολο του κριτικού του έργου.
Β'ΜΕΡΟΣ-ΒΙΝΤΕΟ:
ΚΡΑΤΗΣΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ(Α'ΜΕΡΟΣ)(ΣΤΙΧΟΙ:Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ,ΜΟΥΣΙΚΗ:ΜΙΚΗΣ ΘΕΩΔΟΡΑΚΗΣ,ΕΡΜΗΝΕΙΑ:Α.ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ ΧΟΡΩΔΙΑ):

ΚΡΑΤΗΣΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ(Β'ΜΕΡΟΣ)(ΣΤΙΧΟΙ:Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ,ΜΟΥΣΙΚΗ:ΜΙΚΗΣ ΘΕΩΔΟΡΑΚΗΣ,ΕΡΜΗΝΕΙΑ:ΑΝΤ.ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ & ΧΟΡΩΔΙΑ):

ΑΡΝΗΣΗ(ΣΤΙΧΟΙ:ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ,ΜΟΥΣΙΚΗ:ΜΙΚΗΣ ΘΕΩΔΟΡΑΚΗΣ,ΕΡΜΗΝΕΙΑ:ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ):

Ο ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΙΣΤΟΣ-ΛΑΚΗΣ ΧΑΛΚΙΑΣ ΚΑΙ ΧΟΡΩΔΙΑ(ΠΟΙΗΣΗ:Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ,ΜΟΥΣΙΚΗ:ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ):

ΣΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΕΣ ΣΠΗΛΙΕΣ-ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΑΣ(ΠΟΙΗΣΗ:Γ,ΣΕΦΕΡΗΣ,ΜΟΥΣΙΚΗ:ΜΙΚΗΣ ΘΕΩΔΟΡΑΚΗΣ):

ΕΔΩ ΤΕΛΕΙΩΝΟΤΝ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ-ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ(ΠΟΙΣΗ:Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ,ΜΟΥΣΙΚΗ:ΗΛΙΑΣ ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ):

ΣΤΗΛΗ:ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ:ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΕ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Κυριακη σημερα,βραδακι και ζεστουλα.
Λιγη μουσικη ειναι οτι πρεπει.Απολαυστε λοιπον τα κομματια που προτεινει ο"Κραχτης":

ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ-ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ/ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ:

ΠΟΙΟ ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ-ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ:

ΤΕΣΣΕΡΑ ΤΖΙΕ ΤΕΣΣΕΡΑ-ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΙΚΚΗΣ(ΚΥΠΡΙΑΚΟ):

ΤΟ ΜΠΑΓΛΑΜΑΔΑΚΙ-ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ:

ΠΡΙΓΚΙΠΕΣΣΑ-ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΛΑΜΑΣ:

Ο ΚΕΜΑΛ-ΑΛΙΚΗ ΚΑΓΙΑΛΟΓΛΟΥ(Α'ΕΚΤΕΛΕΣΗ):

ΣΟΝ ΘΕΟΝ ΕΦΤΑΓΩ ΤΑΜΑ(ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΝΩ ΦΤΙΑΧΝΩ(ΚΑΝΩ)ΤΑΜΑ)(ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΝΑ)-ΑΡΕΤΗ ΚΕΤΙΜΕ:

Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ-ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ,ΜΑΡΙΩ,ΑΡΧΟΝΤΟΥΛΑ ΣΑΒΒΙΔΑΚΗ:

ΑΝΑΘΕΜΑ ΣΕ-ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ:

ΓΚΙΟΥΛΙΝΑΡ-ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ:

ΘΕΛΩ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΩ-ΤΖΕΝΗ ΒΑΝΟΥ/ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ:

ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ-ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ:

ΕΛΑ ΜΑΖΙ ΜΟΥ-ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΡΓΥΡΗΣ:

ΗΤΑΝΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ-ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ:

ΣΤΗΛΗ:ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ:17/9/1982-17/9/2010,28 ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΜΑΝΟ ΛΟΙΖΟ

Σαν σημερα,πριν 28 χρονια-17 Σεπτεμβρη του '82 εγραφε το ημερολογιο-ο Μανος Λοιζος εφευγε για παντα απο κοντα μας,χανοντας την μαχη εναντια στον Καρκινο.Ο"Κραχτης" τιμωντας την μνημη του κανει ενα αφιερωμα στον Μανο Λοιζο:
Α ΜΕΡΟΣ-ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ:
Κυπριακής καταγωγής μουσικοσυνθέτης, με σπουδαία προσφορά στο έντεχνο λαϊκό τραγούδι.

Ο Εμμανουήλ Λοΐζος γεννήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1937 στο χωριό Άγιοι Βαβατσινιάς της επαρχίας Λάρνακας. Ήταν το μοναδικό παιδί του Ανδρέα Λοΐζου και της Δέσποινας Μανάκη, κόρης γεωπόνου από τη Ρόδο. Η οικογένειά του μετακόμισε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου προς αναζήτηση καλύτερης τύχης, όταν ο Μάνος ήταν επτά ετών.

Με τη μουσική ασχολήθηκε από τα μαθητικά του χρόνια. Γράφτηκε σε τοπικό Ωδείο και άρχισε να μαθαίνει βιολί, αλλά κατέληξε στην κιθάρα. Μετά την αποφοίτησή του από το Αβερώφειο Γυμνάσιο της Αλεξάνδρειας το 1955 ήλθε στην Αθήνα και γράφτηκε αρχικά στη Φαρμακευτική Σχολή και στη συνέχεια στην ΑΣΟΕΕ. Στις αρχές του 1960 ήλθε η μεγάλη στροφή στη ζωή του, όταν αποφάσισε να εγκαταλείψει τις σπουδές του και να ασχοληθεί αποκλειστικά με τη μουσική.

Για να επιβιώσει κάνει διάφορες δουλειές, από γκαρσόνι σε ταβέρνα μέχρι γραφίστας και διακοσμητής. Το 1962 έρχεται σε επαφή με τον Μίμη Πλέσσα, ο οποίος μεσολαβεί στη «Φίλιπς» για την ηχογράφηση του πρώτου του τραγουδιού. Είναι το «Τραγούδι του δρόμου», ελληνική απόδοση του Νίκου Γκάτσου σ' ένα ποίημα του Λόρκα με ερμηνευτή τον Γιώργο Μούτσιο.
Το Απρίλιο του 1962 έγινε ιδρυτικό μέλος και αντιπρόεδρος στο Σύλλογο Φίλων Ελληνικής Μουσικής (ΣΦΕΜ), με στόχο τη στήριξη του έργου του Μίκη Θεοδωράκη, αλλά και την προβολή νέων δημιουργών. Στις τάξεις του συλλόγου θα βρεθούν πολύ γρήγορα ο Χρήστος Λεοντής, ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Διονύσης Σαββόπουλος, η Μαρία Φαραντούρη, ο Νότης Μαυρουδής, ο Φώντας Λάδης, ο Μάνος Ελευθερίου και πολλοί άλλοι. Αναλαμβάνει τη διεύθυνση της χορωδίας του συλλόγου και με αυτή συμμετέχει το καλοκαίρι στις παραστάσεις της μουσικής επιθεώρησης του Μίκη Θεοδωράκη «Όμορφη Πόλη» που ανεβαίνει με μεγάλη επιτυχία στο Θέατρο Παρκ.

Τον Μάρτιο του 1965 παντρεύεται τη Μάρω Λήμνου, τη μετέπειτα συγγραφέα παιδικών βιβλίων, γνωστή ως Μάρω Λοΐζου. Ένα χρόνο αργότερα, τον Αύγουστο του 1966, θα γεννηθεί η κόρη τους Μυρτώ. Τα επόμενα χρόνια θα είναι αρκετά δημιουργικά για τον συνθέτη. Γράφει τραγούδια και μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο.

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας μπήκε πολλές φορές στο στόχαστρο των αρχών για τις αριστερές πολιτικές του πεποιθήσεις. Μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973 συνελήφθη και πέρασε 10 μέρες στα κρατητήρια στης Ασφάλειας. Μέσα στο ξέφρενο κλίμα της μεταπολίτευσης συμμετέχει στις μεγάλες λαϊκές συναυλίες της εποχής και στο τέλος του 1974 κυκλοφορεί το δίσκο «Τα Τραγούδια του Δρόμου», με όλα εκείνα τα τραγούδια του που είτε είχαν απαγορευτεί τα προηγούμενα χρόνια, είτε δεν τους είχε επιτραπεί η ηχογράφηση από τη λογοκρισία της επταετίας. Την τριετία 1974 - 1977 υπήρξε ένας από τους βασικούς εκφραστές του πολιτικού τραγουδιού. Το 1978 αναλαμβάνει την προεδρία της Ένωσης Μουσικοσυνθετών Ελλάδας και πρωτοστατεί στη δημιουργία φορέα είσπραξης των πνευματικών δικαιωμάτων. Τον ίδιο χρόνο παντρεύεται σε δεύτερο γάμο την ηθοποιό Δώρα Σιτζάνη.

Στην εικοσαετή μουσική του διαδρομή έγραψε μερικά από τα καλύτερα ελληνικά τραγούδια, συνεργαζόμενος με τους στιχουργούς Γιάννη Νεγρεπόντη, Φώντα Λάδη, Μανώλη Ραούλη, Δημήτρη Χριστοδούλου και Λευτέρη Παπαδόπουλο, με τον οποίο γνωρίστηκε το 1965 και έγιναν αχώριστοι φίλοι. Τα τραγούδια του, γεμάτα λυρισμό και τρυφερότητα, ερμήνευσαν μεγάλα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού, όπως ο Γιάννης Καλατζής, ο Γιώργος Νταλάρας, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, η Χάρις Αλεξίου, ο Γιάννης Πουλόπουλος, ο Γιάννης Πάριος, η Μαρία Φαραντούρη, ο Στέλιος Καζαντζίδης και η Δήμητρα Γαλάνη.

Ο Μάνος Λοΐζος έφυγε νωρίς από τη ζωή στις 17 Σεπτεμβρίου 1982. Άφησε την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο της Μόσχας, χτυπημένος από την επάρατη νόσο.

Βασική Δισκογραφία
«Ο Σταθμός» (1968): Επτά τραγούδια σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου και πέντε ορχηστρικά. («Minos») Επιτυχίες: «Δελφίνι, Δελφινάκι», «Το παληό ρολό», «Η δουλειά κάνει τους άντρες», «Ο Σταθμός». Τραγουδούν: Γιάννης Καλατζής, Λίτσα Διαμάντη, Δημήτρης Ευσταθίου και Γιώργος Νταλάρας.
«Θαλασσογραφίες» (1970): 11 τραγούδια σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου. («Minos») Επιτυχίες: «Έχω ένα καφενέ», «Τζαμάικα», «10 παλληκάρια». Τραγουδούν: Γιάννης Καλατζής, Γιώργος Νταλάρας, Μαρίζα Κωχ, Γιάννης Πάριος και ο συνθέτης.
«Ευδοκία» (1971): Το σάουντρακ της ομώνυμης ταινίας του Αλέξη Δαμιανού. («Minos») Επιτυχία: «Το Ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας».
«Να 'χαμε τι να 'χαμε...» (1972): 10 τραγούδια σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου. («Minos») Επιτυχίες: «Παποράκι», «Ήλιε μου σε παρακαλώ», «Κουταλιανός», «Ελισσώ». Τραγουδούν: Γιάννης Καλατζής και Γιώργος Νταλάρας.
«Τραγούδια του δρόμου» (1974): 12 τραγούδια σε στίχους Γιάννη Νεγρεπόντη, Δημήτρη Χριστοδούλου, Νίκου Γκάτσου και Μάνου Λοΐζου. («Minos») Επιτυχίες: «Μέρμηγκας», «Τσε», «Τ' Ακορντεόν», «Τρίτος Παγκόσμιος». Τραγουδούν: Αλέκα Αλιμπέρτη, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, η Χορωδία Γιώργου Κακίτση και ο συνθέτης.
«Καλημέρα ήλιε» (1974): 12 τραγούδια σε στίχους Δημήτρη Χριστοδούλου και Μάνου Λοΐζου. («Minos») Επιτυχίες: «Καλημέρα Ήλιε», «Μια καλημέρα», «Με φάρο το φεγγάρι», «Θα έρθει μόνο μια στιγμή», «Δώδεκα παιδιά» και «Όταν σε είδα να ξυπνάς». Τραγουδούν: Κώστας Σμοκοβίτης, Χάρις Αλεξίου, Αλέκος Αλιμπέρτης και ο συνθέτης.
«Τα νέγρικα» (1975): Κύκλος 10 τραγουδιών σε ποίηση Γιάννη Νεγρεπόντη. («Minos») Επιτυχία: «Ο γερο νέγρο Τζιμ». Τραγουδούν: Μαρία Φαραντούρη και Μανώλης Ρασούλης.
«Τα τραγούδια μας» (1976): 12 τραγούδια σε στίχους Φώντα Λάδη με ερμηνευτή τον Γιώργο Νταλάρα. («Minos») Επιτυχίες: «Λιώνουν τα νιάτα μας», «Πάγωσε η τζιμινιέρα», «Το Δέντρο». Ο δίσκος έγινε πλατινένιος, αλλά τα περισσότερα τραγούδια κόπηκαν από το ραδιόφωνο της ΕΡΤ, λόγω των πολιτικοκοινωνικών τους μηνυμάτων.
«Τα τραγούδια της Χαρούλας» (1979): 12 τραγούδια σε στίχους Μανώλη Ρασούλη και Πυθαγόρα. («Minos») Επιτυχίες: «Γύφτισσα τον εβύζαξε», «Τέλι, Τέλι, Τέλι», «Όλα σε θυμίζουν». Τραγουδούν: Χάρις Αλεξίου και Δημήτρης Κοντογιάννης. Ο δίσκος έγινε πλατινένιος.
«Για μια μέρα ζωής» (1980): 12 τραγούδια σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου, Μανώλη Ρασούλη, Δώρας Σιτζάνη, Φώντα Λάδη, Τάσου Λειβαδίτη και Μάνου Λοΐζου. («Minos») Επιτυχίες: «Σ' ακολουθώ», «Κι αν είμαι ροκ», «Η ημέρα εκείνη δεν θα αργήσει». Τραγουδούν: Δήμητρα Γαλάνη, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Δώρα Σιτζάνη και ο συνθέτης.
«Γράμματα στην αγαπημένη» (1983): Μελοποιημένη ποίηση του τούρκου Ναζίμ Χικμέτ σε απόδοση Γιάννη Ρίτσου. («Minos»)
«Εκτός Σειράς. Σαράντα σκόρπιες ηχογραφήσεις» (2002): Συλλογή με επιτυχίες του που δεν είχαν συμπεριληφθεί σε δίσκους. («Minos»)
«Τα τραγούδια του Σεβάχ» (2003): Συλλογή με τις μεγάλες επιτυχίες του («Minos»)
Β ΜΕΡΟΣ-ΒΙΝΤΕΟ:
ΘΑ ΤΟΝ ΜΕΘΥΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΗΛΙΟ:

CHE GOUEVARA:

ΟΛΑ ΣΕ ΘΥΜΙΖΟΥΝ(ΜΑΝΟΥ ΛΟΙΖΟΥ-Μ.ΡΑΣΟΥΛΗ)-ΧΑΡΟΥΛΑ ΑΛΕΞΙΟΥ:

ΠΟΣΟ Σ'ΑΓΑΠΩ(ΜΑΝΟΥ ΛΟΙΖΟΥ)-ΔΩΡΑ ΣΙΤΖΑΝΗ:

ΤΡΙΤΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ(Ο ΠΕΤΡΟΣ,Ο ΓΙΟΧΑΝ ΚΙ Ο ΦΡΑΝΤΣ)-ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ:

Η ΓΟΡΓΟΝΑ-ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΤΖΗΣ(ΜΑΝΟΥ ΛΟΙΖΟΥ):

ΣΤΗΛΗ:ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ:ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΔΗΓΟΥΣ-ΑΜΑΝ!!

Ο"Κραχτης"αποφασισε να κανει ενα αφιερωμα σημερα.
Αφιερωμα λοιπον στους Ελληνες οδηγους,η καλυτερα στους τυπους του Ελληνα οδηγου,οπως ο Νεοελληνας,ο νεος οδηγος,η γυναικα οδηγος,κλπ,κλπ.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΔΗΓΟΙ(ΝΕΟΠΛΟΥΤΟΣ,ΝΕΥΡΟΣΠΑΣΤΟΣ,ΠΟΝΤΙΟΣ,ΝΕΟΕΛΛΗΝΑΣ,ΝΕΟΣ ΟΔΗΓΟΣ)-ΑΜΑΝ:


ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΟΔΗΓΟΙ-ΑΜΑΝ(ΒΓΗΚΕ Ο ΧΑΡΟΣ ΠΑΓΑΝΙΑ):


ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ,ΤΑΡΙΦΕΣ:

XAΡΡΥ ΚΛΥΝΝ-ΤΑΞΙ:

ΤΡΟΧΑΙΟ-ΧΑΡΡΥ ΚΛΥΝΝ-ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΙΑΤΑΣ-ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΥΛΙΚΑΚΟΣ-ΤΑΣΟΣ ΠΕΡΖΙΚΙΑΝΙΔΗΣ: